हम आपके है कौन….

हम आपके है कौन….

२०१३ सरता सरता लग्नांचा season मात्र अगदी ऎन बहरा मध्ये आहे. म्हणजे real life मध्ये असंख्य लग्न होत असली तरी reel life मध्ये ही अनेक लग्नाच्या च कथा सुरु आहेत. परवाच एका लग्नात ( मराठमोळया  लग्नात ) स्वताचे बूट  वाचवत , चेंगरा चेंगरी सहन करत बोहल्यावर  चढताना एका नवरदेवाला पाहिले आणि मला या चित्रपटाची आठवण झाली. कारण ही जी काही "रसम" आपल्या इथल्या सगळ्या लग्नात सरसकट पणे आली आहे ती याच चित्रपटा मूळे. नाहीतर कुणाला माहित होत की नवर देवाच्या नाकी नऊ आणून ही "रसम " पार पाडायची असते.भारतीय जनमानसावर इतका प्रभाव केलेली अन्य कुठली फिल्म असेल अस मला तरी वाटत नाही.
मला आठवतंय हा सिनेमा release झाला होता तेव्हा मार्केट मध्ये माधुरी सारखा हिरवा पांढरा घागरा आणि मुलांसाठी सलमान सारखे jacket आले होते. मी आणि माझ्या बहिणीने ते घेण्यासाठी घर डोक्यावर घेतलं होत पण आमच्या पालकांनी काही आमचा बाल हट्ट पुरवला नाही. मग अश्या उदास अंतकरणाने जेव्हा आम्ही लग्नाला गेलो तेव्हा आम्हाला कळल कि already त्या लग्नात किमान २० माधुरी दिक्षित आणि १७ सलमान खान already तसेच कपडे घालून आले होते so लोकांसमोर भाव खाण्याचा आमचा plan कसा flop झाला असता याची आम्हाला जाणीव झाली आणि आम्ही मनोमन आई बाबांचे पहिल्यांदा आमचा हट्ट न पुरवण्या बद्दल आभार मानले.
या सिनेमांनी लग्न , नाती आणि त्याग या सगळ्या कडेच पाहायचा नवा दृष्टीकोन दिला आणि तो अजूनही आपल्यात जिवंत आहे. कुटुंबातील प्रत्येक घटकाला अगदी घराच्या नोकरालाही प्रेमाने बांधून ठेवणार कुटुंब आपल कधी होऊन गेल ते कळल देखील नाही.
या नंतर लग्नाच्या, नात्याच्या अनेक कथा रुपेरी पडद्यावर आल्या पण लग्नाच्या या कथेची सर अन्य कोणत्याही कथेला आली नाही आणि येणारही  नाही. जस या फिल्म च्या end ला दाखवलं आहे  की  हम आपके है  कौन नव्हे तर हम आपके है ते अगदी खर झाल आहे ही कथा काल्पनिक असली तरी प्रत्यक्षात आपली झाली आहे आणि राहील
चला आता पुढची भेट २०१४ मध्ये काही नव्या फिल्म्स त्याच्या गप्पा आणि आठवणी घेऊन तब तक याद रखना  हम आपके है … थे … और हमेशा रहेंगे

अधीश

दिल चाहता है….

दर साला बाद प्रमाणे काल १ ५  ऑगस्ट  झाला आणि या चित्रपटाची आठवण दर वर्षी प्रमाणे ताजी झाली. काल बरोबर १ २  वर्षे झाली हा सिनेमा पाहून आणि मी या विचारानेच थक्क झालो. १ ५ ऑगस्ट २ ० ० १   रोजी मी माझ्या जुनिअर कॉलेज च्या friends  बरोबर पाहिलेला हा पहिला सिनेमा. जेव्हा हा सिनेमा पाहून बाहेर पडलो तेव्हा एका कुठल्या तरी भन्नाट उर्जेने झपाटून बाहेर पडलो होतो. पहिल्यांदा एक so called youth सिनेमा आपलासा वाटला होता.
३ मित्र आपल्या सारखी टुकार गिरी करणारे तरीही  प्रेम, मैत्री आणि ambition याचा अनोखा अर्थ देणारे. पाहून वाटल साल आयुष्य असाव तर अस प्रेम असाच असाव, मैत्री अशीच असावी, passion  असावी तर अशी इतकच काय तर रोजची fashion ही असावी अशीच…त्यावेळी ( अस म्हणल  की अगदी आज्जी आजोबांची typical  आठवतात ) almost प्रत्येक alternate मुलगा  अमीर खान सारखी त्रिकोणी द्दधी ठेवायचा. तसेच कोल t shirts घालायचा…एवढच काय अजून ही Goa  ला जाणारा प्रत्येक जण  DCH च्या  त्या spot  वर  तसेच photo काढतो आणि FB वर upload  करतो. असो एक ना अनेक खूप काही आहे या फिल्म बद्दल लिहिण्या सारख.
In all या  film ने entertainment तर दिलीच पण सगळ्यात महत्वाच म्हणजे एक fresh approach आणि उत्साह दिला आणि तेच या फिल्म च यश आहे. ज्या मुळे  आजही ही फिल्म पहिली की तितकच fresh आणि rejuvenating  वाटत. खंत इतकीच वाटते की आपल्याला कधी ही किती डोळे मिटले तरी कोणत्याही गाण्याच्या चालीवर " ती" चा चेहरा दिसत नाही, दिसला तरी तीच लग्नात जाऊन आपण तिला मागणी घालत नाही, वयापेक्षा मोठ्या बाई कडे केवळ प्रेम भावनेने पाहत नाही, आणि एका वेगळ्या आणि mature angle ने मैत्री कडे पाहत नाही. असो पण हे कधी तरी आपण करू इसी उम्मीद पे दुनिया कायम हैं
देव करो अश्या फिल्म्स जास्तीत जास्त बनो.
चलो take care
अधीश  

Thanks जिया….

Thanks  जिया….
जिया खान कित्ती नशीबवान आहे ना प्रसार माध्यमांचा सुकाळ सुरु असताना गेली बिचारी. अथवा या आधीच्या अकाली मृत्युमुखी पडलेल्या अभिनेत्रींच्या नशिबी वर्तमान पत्रातील एखादा कोपरा आणि बातम्या मधले ३० - ३५  सेकंदाचा उल्लेख या पलीकडे काही मिळाल नाही. पण जिया खान ने त्यांच ही नशीब मरणोत्तर का होईना उजळवल आहे. आज सकाळ पासून मीनाकुमारीच्या व्यथा ते जिया खानच्या मृत्यू पूर्वीच्या प्रत्येक तासाच्या detailed कथा हे सगळ विविध channels नी किती सुरेख आणि रंजक पद्धतीने दाखवलं आहे की काय बोलाव ??? so जिया thank you  so much आज आम्हाला दिवस भर वेगेवगळे स्टार्स  छान  white outfilts मध्ये दिसले
एक मात्र बर्र झालं  या सगळ्यात नव्या होतकरू फिल्म makers ना hit फिल्म चा अजून एक आयत रसायन मिळाल. ज्या रीतीने silk स्मिता, परवीन  बाबी यांच्या व्यथा लोकांसमोर hit चित्रपटाच्या कथा बनून लोकांसमोर आल्या त्यात च ही अजून एक addition. एका hitt film ला लागणार सार रसायन असेल च कि या film मध्ये bold व्यक्तिमत्व , कमी वयात अधिक contraversial आयुष्य आणि अकाली, गूढ आणि नैराश्याने ग्रासलेला मृत्यू… बस काही सुरेख गाणी पेरली आणि अचूक publicity केली की मुर्ख जनता येतेच आहे अभिनेत्रीच्या मृत्यूच रहस्य पाहायला जिभल्या चाटत चाटत… अगदी हे सगळ जरी film मध्ये add केल नाही आणि वाट्टेल ती film करून " ही फिल्म अमुक अमुक अभिनेत्रीच्या सत्य घटनेवर आधारित आहे " एवढ label जरी चिकटवल तरी फिल्म चाललीच म्हणून समजा. so जिया once again thanks  to you कारण आम्हाला अजून एक दर्जा चित्रपट पाहायला मिळेल आणि जर त्याने १०० कोटींचा वगैरे धंदा केला तर सोने पे सुहागाच so पुन्हा एकदा मनापासून thanks…. 
कसल भारी आहे ना  हे filmstars आपल जगण फिल्मी बनवतात आणि आपण त्यांचा मृत्यू…….

मोहरा

मोहरा ....

या फिल्म बद्दल माझ्या खूप खास आठवणी आहेत. तसा हा picture typical  सुनील शेट्टी आणि अक्षय कुमार चा मारामारी मसाला movie  आहे. पण माझ्या आठवणी खूप वेगळ्या अर्थाने आहेत. या फिल्म मध्ये एक गाण  आहे "तू चीज बडी है  मस्त मस्त… हे गाण  त्या वेळेस तुफान hit झाल  होत. त्यातला अक्षय कुमार डोक्याला रुमाल बांधून, कानात मोठी रिंग घालून नाचणारा मला जाम आवडायचा. तू चीज बडी है  मस्त मस्त चा dance  मी हा हा म्हणता पिक उप केला. आणि मग घरात, पाहुण्यांच्यात आणि  नंतर काही गणपती मंडळात  मी या गाण्यावर dance  करायचो. तसाच रुमाल बांधायचो , बहिणीची प्लास्टिक ची बांगडी हलकीशी कापून रिंग म्हणून घालायचो आणि मग काय सगळीकडून कौतुक व्हायचं 

असाच मी एकदा घरापासून दूर एका नवरात्री मंडळात dance करायला  गेलो. अगदी आवरून सावरून आणि तिथे जाउन पाहतो काय तर तिथे हुबेहूब अक्षय कुमार सारखे कपडे घालून काहीसा माझ्या पेक्षा मोठा मुलगा already तयार होता आणि अचानक आयोजकांनी माझा पत्ता कट  केला आणि त्याला संधी दिली.भरीस  भर म्हणजे त्याला जोडीला एक मुलगी होती जिने हुबेहूब रविना टंडन सारखे कपडे घातले होते. माझ्या संतापाचा कडेलोट झाला जेव्हा त्या दोघांनी अतिशय अप्रतिम dance  करून तिथल्या लोकाकडून once more  मिळवला  आणि cash prize  ही

या सिनेमा मूळे अनेक भावनाशी ओळख झाली स्पर्धा, नकार, नैराश्य आणि सर्वात महत्वाच म्हणजे मत्सर… ज्या भावना कुणी शिकवू शकत नाही त्या अनुभावाव्याच लागतात… म्हणूनच मी कायम म्हणतो झीन्दगी साली फिल्मी है… 

मिस्टर इंडिया

मिस्टर इंडिया 

जिंदगी सारी फिल्मी है....

या blog  मध्ये पहिल्यांदा  कुठल्या फिल्म बद्दल लिहायचा असा विचार आला आणि क्षणाचाही विलंब  न करता माझ्या डोळ्यासमोर पाहिलं नाव आल ते या सिनेमाच ज्याच नाव आहे मिस्टर इंडिया . लहानपणी काय? अन मोठयापणी काय ? ह्या  सिनेमांनी वेड  न लावलेला माणूस  आज वर तरी माझ्या संपर्कात नाही. 

काय  सिनेमा आहे ना ? जबरदस्त Concept   अफलातून Entertainment आणि तितकाच एका moment  ला टचकन डोळ्यांत  पाणी आणणारा हा सिनेमा. माझ्या अनेक आठवणी या सिनेमा बरोबर. मला समजायला लागल तेव्हा पासून जेव्हा जेव्हा हा सिनेमा TV  वर लागायचा तेव्हा तेव्हा मी तोंड आ वासून हा सिनेमा पाहायचो जेवताना हात वाळून जायचा तरी मी सिनामात च दंग असायचो. उन्हाळ्याच्या सुट्टीत कितीदा बाबांचं gold plated घड्याळ घेऊन मी मिस्टर इंडिया बनायचो, भूक लागली की मी आणि माझी बहिण बाबांना म्हणायाचो  "अरून भाया  भूक लागी हैं अरून भाया", माझ्या बहिण तर एकदा शाळेत fancy ड्रेस स्पर्धे मध्ये डोक्याच्या कॅप ला फळे बांधून मिस हवाहवाई  झाली होती....  त्या वेळेला टीनाचा मरायचा सीन आला की खूप वाईट वाटायचं तर श्रीदेवी आणि अनिल कपूरच I Love You  गाण आई बाबा नि आम्हाला कधी पाहू दिल नाही 

आता त्याची खूप मजा वाटतेय... आज जेव्हा प्रगल्भ होऊन हा सिनेमा पाहतो तेव्हा टीना च्या सीन ला डोळे भरत नाहीत,I Love You  गाण खुल्लम खुलला पाहतो.. पण त्या वेळेला पहायची ती curiosity  आता  नाहीये. कदचित मिस्टर इंडिया  जसा गायब व्ह्याचा तसा आयुष्यातला तो Innocence  कुठे तरी गायब झाला आहे आणि आमच्या कडे कुठली लाल काच हि नाही ज्याच्यातून डोकावून तो आम्हाला पुन्हा दिसेल.......

जिंदगी साली बोहोत फिल्मी है....... 

First Look

आपल्या आयुष्यात वेळ घालवण्याच किंवा मनोरंजनाच पहिलं साधन कुठल ? असा प्रश्न विचारला तर क्षणभराचा ही विलंब न करता आपल पहिलं उत्तर असत फिल्म पहाण. आपल वागण ,बोलण, विचार करणं, fashion  करण  या  सारया  गोष्टी  सर्वात  अधिक  influence  कशाने  होत  असतील  तर त्या आहेत या films. एक असं  माध्यम जी गेली १०० वर्षे आपल आयुष्याच्या अनेक वळणांवर आपल्याला एक नवी उर्जा, नवी चेतना देते आहे. आपल्या आयुष्यात किती सहज पणे  हे माध्यम मिसळून गेलय ना ? म्हणजे बघा ना मैत्री असावी तर जय विरु सारखी, आई असावी तर mother india सारखी, प्रेम यश चोप्रा च्या पिक्चर  सारख असाव तर कुटुंब सुरज बरजात्या च्या फिल्म सारख. आयुष्याचे अनेक संदर्भ या माध्यमा मुळे बदलेले आहेत आणि बदलत राहतील.
म्हणून च या वर्षी मी माझ्या नव्या blogs मध्ये याच विषयी लिहणार आहे. काही फिल्म्स ज्या माझ्या आयुष्यात खूप महत्वाच्या आहेत काही फिल्म्स ज्यांनी माझे जगण्याचे अनेक संदर्भ बदलले आहेत. कदाचित त्या फिल्म्स तुम्ही हि पहिल्या असतील तुमच्या ही आयुष्याची समीकरणे अश्याच काही फिल्म्स नी बदलली असतील. एक फिल्मी सफारी ज्याच्या आठवणी ही खूप सुखद आहेत, होत्या आणि असतील......
माझी आशा आहे की तुम्हीही ही सफर नक्की enjoy कराल......
लवकरच भेटीन
अधिश